Ode aan taal

Ik spreek een woord,
en een wereld verschijnt.
Ik spreek er twee,
en een andere verdwijnt.
Wat heeft God dat ik niet heb?

 

Lees meer

Ik vraag me af…

Wanneer verander je van een vluchteling…in een gevluchteling?

 

Lees meer

In de haven

vergeten boten
langs de kade en ik voel
mij ja, verlaten

 

Lees meer

Notitie voor als ik ooit de politiek in wil

Ik noem mijn partij:

Partij voor de Vrijheid-Blijheid 😄

 

Lees meer

Vicieuze cirkel

“Het spijt me”, zweeg hij weer.

 

Lees meer

Aan alle oma’s en opa’s

In een spaarpot op de kast
bewaren we alle knuffels

en strakjes als het weer kan
geven we ze in één keer uit

 

Lees meer

Bij kaarslicht

Bij kaarslicht scheen haar bloed zwart.

 

Lees meer

en toen…was ik grote zus!

en toen…was ik grote zus!
gewoon zo, zomaar dus!

best lief hoor, mijn zusje
huiltje, poepje, plasje, kusje

Lees meer

Wat poëzie is:

kracht in slow-motion

 

Lees meer

mama? lief!

mama? lief!
meer weet ik niet,
hóeft ook niet.

Lees meer

De trein is tijd voor alles

Wat ben ik altijd jaloers op reizigers in vertraagde treinen. In gedachten zie ik ze zitten, in een stilstaande of stapvoetsrijdende trein, met een brede glimlach op hun gezicht, geanimeerd in gesprek met medereizigers, met extra plezier lezend of dieper wegdromend aan het raam. Want: hen is extra tijd geschonken.

Lees meer